18 sep Wat betekent ‘werk’ voor jou?

Werk. Werken. Je doet het meestal ergens op een kantoor, in een ziekenhuis, op een school, in een werkplaats, in je eigen bedrijf. En vaak zo’n acht uur per dag. En je krijgt ervoor betaald. Je ontwikkelt je erdoor. Je leert ervan. En je groeit door. Je gaat meer verdienen en krijgt meer verantwoordelijkheden. Als je iemand op een feestje vraagt naar wat hij of zij doet, kun je redelijkerwijs een antwoord in deze lijn verwachten. Maar wat betekent het woord werk eigenlijk? En wat betekent het voor jou??

We stellen deze vraag aan iedereen die een training bij ons volgt. We hebben gemerkt dat we het allemaal hebben over werk vinden, van je werk houden, werken voor je geld, en ga zo maar door. Dit keer delen het antwoord van Amrendra met je. Amrendra is een deelnemer aan ons online Digital Nomad Programma. Hij heeft een mooi filosofische kijk op wat werk voor hem was, is en hopelijk gaat zijn. Zijn woorden raakten ons zó dat we besloten het hier met je te delen. Laat je ons weten wat werk voor jou betekent en wat je van dit stuk vindt?

—–
Werk was voor mij het redelijk gestructureerd uitvoeren van een reeks handelingen volgens de wil van mijn werkgever; mijn leven werd deels ‘zijn tijd’. Daarbij moest ik ook nog eens binnen de opgelegde structuur van mijn ‘meerdere’ werken.

Deze ‘meerdere’ was in werkelijkheid helemaal niet ‘meer’ maar leed juist aan een minderwaardigheidscomplex wat hem heel erg ambitieus maakte. Daarbij was hem er alles aan gelegen zijn collega’s klein te houden, zodat hij relatief groot leek. Door deze kleinering werd mijn inbreng en ontwikkeling zeer beperkt.

Deze beperking brak mijn zelfvertrouwen af. En alles wat iemand met een reputatie van weinig zelfvertrouwen inbrengt werd door niemand echt serieus genomen. Ik voelde me daardoor zelden gehoord of gezien. Zo werden mijn talenten in de kiem gesmoord.

Binnen deze verstikkende context was de enige positieve ontwikkeling die ik door kon maken, het steeds efficiënter en effectiever verrichten van mijn werkzaamheden. Ik raakte zo meer en meer gespecialiseerd. Maar mijn werkzaamheden bleven in grote lijnen gelijk. Al met al raakte ik meer en meer verveeld. Droomde meer en meer weg, waardoor ik steeds vaker steken liet vallen. Ik presteerde alleen nog goed onder druk.

Het was duidelijk dat ik binnen zo’n bedrijf nooit tot bloei kon komen. Maar des te meer mijn zelfvertrouwen slonk, des te groter werd de illusie dat ik blij mocht zijn met zo’n goed betaalde functie als ontwikkelaar bij dit bedrijf. Des te groter werd ook mijn hang naar zekerheid. Wat mij tot een control freak maakte, zowel op werk als privé. Al met al durfde ik mijn werk bij dit bedrijf niet los te laten, het bedrijf had mij in de houtgreep. Totdat ik overspannen raakte en het bedrijf deze defecte robot oprispte en uitkotste.

De angst die mijn hang naar zekerheid zo had gevoed en mij tot control freak had gemaakt barste, na mijn ontslag, in volle hevigheid los. Maar ik liet me er niet door kidnappen, in plaats van te handelen uit angst, keek ik de angst recht in de ogen en zag dat ik het niet werkelijk was; maar een klein kind, met de overtuigingen uit mijn kinderjaren gevormd uit bijna dierlijke instincten. De liefde die wel werkelijk was, ontving en accepteerde het angstige kind, waardoor het zich gehoord en gezien voelde en meer en meer kalmeerde.

Langzaam maar zeker werd daarmee de angst verbrand tot vertrouwen, als oude structuren tot as, als ego tot pure energie. Nu weet ik dat werk een expressie is van deze overvloedige, pure, energie, welke zich ongecontroleerd wil uitdrukken in een aanstekelijk feest van creativiteit. Een spel, niet serieus, niet vanuit mijn verleden maar vanuit het grotere geheel, door mij heen, zodat het precies klopt met mijn werkelijke functie binnen de natuur. De waarde die deze expressie toevoegt zal wellicht wisselend zijn, maar omdat het klopt met mijn functie binnen het grotere geheel, zal het grotere geheel ook zorg dragen voor mijn welzijn.

Zo is werk een voortdurend transformatieproces. Een voortdurend verbranden van het verleden zodat ieder moment nieuw is. Het leven vol verwondering en onschuld geleefd wordt, in vertrouwen en overgave, in verbinding met al wat is, in harmonie met de natuur. Eén met het bestaan.

Super eenvoudig, maar zolang er identiteit is, is er de illusie dat er nog een hele weg te gaan is, en dat het mogelijk is mijn woorden ook te leven…

Amrendra, September 2018

————
Tot slot ter inspiratie nog een video die Steven gemaakt heeft over werk en ondernemen voor ons nieuwe Step Forward Startup programma🙂

 

 

Steven Zwerink
szwerink@gmail.com

Steven heeft nog nooit full-time gewerkt en is ook niet van plan dat ooit te gaan doen. Wel reist hij samen met Diana full-time de wereld rond en denkt en schrijft hij veel over thema's als geld, tijd, werk, bezit en ondernemerschap.