02 aug Leven als digitale nomade in Ubud, Bali? Aniek vertelt

Dit blog is geschreven door Aniek, deelneemster aan onze online training Reizen & Ondernemen. Ze is een kunstenares met talent voor schilderen en een communicatiespecialiste. Ze schrijft over haar zoektocht naar een levensstijl als digitale nomade en geeft slimme tips voor het leven op Bali.

Op zeventwintig jarige leeftijd had ik alles wat ik me als puber had kunnen wensen. Een fantastische corporate baan met een vast contract en een mooi appartement in het midden van Utrecht. Maar een klein stemmetje fluisterde me dat ik alles (even) achter me moest laten en naar Bali moest gaan. Ik kreeg van mijn werkgever (die de worsteling tussen mijn vertrouwde leventje en de roep van mijn hart zag) het uitzonderlijke aanbod 4 maanden de vrijheid op te zoeken met terugkomgarantie.
Met slechts één voorwaarde: na 4 maanden fysiek aan tafel terug komen en kiezen voor een van de volgende opties:

A) Terug naar mijn oude baan of een andere functie binnen hetzelfde bedrijf
B) Een internationale functie via diezelfde werkgever
C) Beëindiging van het contract en een ander pad volgen

En wat doe je dan als je vier lege maanden voor je hebt? Dan ga je je vast enorm vervelen zei de één. Dan ga je vast alleen maar cocktails aan het strand drinken zei de ander. Of dan koop je een round de the world ticket en probeer je zo veel mogelijk van de wereld te zien. Niets van dat alles kan ik je vertellen.

Ik besloot een ticket te boeken naar een plek waar ik al vier keer eerder was geweest. Ubud. Een dorpje in het midden van het Indonesische eiland Bali, waar  2 op de 3 mensen met dezelfde vraag zonder uitgestippeld plan naartoe vertrekken; waar gaat mijn hart nu écht sneller van kloppen?

Waarom specifiek Ubud (dat overigens genezen betekent) vraag je je vast af? De huur is er laag (voor 400 euro per maand heb je een prachtige privé villa midden in de rijstvelden), de koffie sterk en de creatieve energie stroomt er volop. Tel daar nog eens bovenop de spirituele kant van dit eiland (en met name dit dorp) en je hebt de kern van mijn droomplek te pakken.

Thuis heb ik vaak het gevoel de controle te moeten (willen) pakken over alles wat er in mijn leven gebeurt. Uiteraard wordt dit volop aangemoedigd door ons sociale vangnet, onze vaste banen en meer van die zekerheden die we inmiddels allemaal als normaal beschouwen. Hier in Indonesië geloven mensen echter in voorouders, in goede- en in slechte geesten en andere bovennatuurlijke krachten. Het is een wereld waarin wonderen en synchroniciteit zich als vanzelf lijken te ontpoppen, wat maakt dat ik meer los durf te laten en durf te vertrouwen op de natuurlijke loop van het leven. Dat maakt Ubud een plek waar alles mogelijk is.

In de fantastische coworkingspace Hubud (http://www.hubud.org/) komen mensen-  van over heel de wereld- die een online business opzetten samen. Wat zo’n coworkingspace biedt?

  • 24 uur per dag (want tijdzones) super snel internet
  • fantastisch mooie werkplekken: buiten met uitzicht op de rijstvelden, in een hangmat of in een zitzak, koel binnen onder een fan, in een vergaderruimte of skypebooth ; you name it Hubud has it
  • De mogelijkheid kennis te delen met mensen die ook een eigen business opzetten/opgezet hebben  (Er is zelfs een prikbord waar kennis tegen kennis geruild kan worden.
  • De hele week georganiseerde activiteiten. Wil je de andere members leren kennen? Kom dan naar de groepslunch. Wil je Indonesisch leren spreken? Volg dan de snelcursus Bahasa. Of wat dacht je van het door Google Entrepreneurs geïnitieerde ondernemersweekend waarbij je met een groep van 60 deelnemers in 54 een aantal bedrijfsplannen uit de grond stampt?
  • Verhalen en inspiratie van mensen die het wiel al eens uitgevonden hebben. Focussen op één enkele business bijvoorbeeld? No way. Over het algemeen beginnen mensen hier meerdere bedrijven die in eerste instantie allemaal mogelijke kleine inkomstenbronnen zijn. Degene die het meest levensvatbaar is wordt vervolgens omgetoverd tot hoofdmoot. Zie daar de slashie. Zo ben ik zelf inmiddels communicatiespecialist/artist (vooral die laatste doet het hier goed, maar daarover later meer).


Naast Hubud zijn er in Ubud inmiddels ook steeds meer coliving spaces. Een van de bekendste voorbeelden is Roam (https://www.roam.co/places/ubud). Dit voorheen viersterrenhotel is omgetoverd tot een plek waar mensen die succesvolle online businesses hebben samen kunnen wonen. Voor het iets minder kleine bedrag van 1600 euro per maand kun je minimaal een maand in deze community leven. En ben je Ubud zat? Dan kun je ook nog altijd verkassen naar een van de vestigingen in Miami, Madrid en binnenkort Londen of Buenos Aires.

De voordelen van wonen in een community als Roam?

  • Je leeft samen met mensen van over heel de wereld die een zelfde soort leven leiden. Wederom inspiratie en kennis delen.
  • Groepsgevoel
  • Samen eten in het restaurant of samen koken in de community keuken
  • Luxe eigen slaapkamers
  • Een zwembad
  • Een dakterras waarop bewoners van de community elkaar cursussen aanbieden (variërend van yoga tot kunst)

En als we het dan toch over communities hebben. Het dorp zelf is al een grote community op zich. Op de facebookpage die toegankelijk is voor inwoners worden dagelijks tips and tricks gedeeld. Variërend van de beste massagesalons tot het thuisbrengen van een raar insect dat is aangetroffen in een badkamer.

Ook op kleinere, minder luxueuze schaal dan de Roam community tref je in Ubud dergelijke initiatieven aan. Op verschillende plekken in het dorp wordt ’s ochtends voor iedereen gekookt (helpen is mogelijk) en mag je geven wat je kunt missen. Ondertussen kun je er schilderen, een film kijken of een boek uit de boekenkast lezen.

En dan heb ik het nog niet gehad over de overvloed aan cursussen op het gebied van yoga, (veganistische) voeding, spiritualiteit en alle maar dan ook echt alle soorten van creativiteit. Wanneer iemand je hier vraagt wat je voor werk doet kun je beter zeggen dat je een kunstenaar bent dan dat je een goede corporate baan in Nederland hebt. Dat eerste getuigt namelijk van veel meer verruimd bewustzijn. Bewustzijn met betrekking tot de veranderende wereld om ons heen (in termen van nieuwe manieren van werken, waardes die belangrijker worden en kritisch kunnen en durven kijken naar overheden, de voedingsindustrie, het zorgstelsel etc. ). Meningen worden niet onder stoelen of banken gestoken en dat betekent wederom koffie. Veel koffie en elke dag bijzondere gesprekken.

Kortom geen betere plek om vier maanden lang mijn vertrouwde leventje in Nederland onder de loep te nemen. De cursus van Wonderlijk Werken die ik op dit moment volg sluit naadloos bij dit proces aan en daagt me uit te midden van al die mogelijkheden de weg te vinden die het beste bij me past. Dat er meer opties dan een 9 tot 5 baan in Nederland zijn lijkt me inmiddels duidelijk. Wat het precies gaat worden dat is nog in de maak, dus daarover later meer:)

Wil je Aniek wat vragen of direct haar kunst bekijken? Kijk dan op haar website gypsysoul.nl

Steven Zwerink
szwerink@gmail.com

Steven heeft nog nooit full-time gewerkt en is ook niet van plan dat ooit te gaan doen. Wel reist hij samen met Diana full-time de wereld rond en denkt en schrijft hij veel over thema’s als geld, tijd, werk, bezit en ondernemerschap.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.