16 mei Wat te doen als je op de bank zit…

Misschien herken je het wel: je bent gestopt met de baan die je al jaren had. Gedwongen of vrijwillig. Een ding is zeker, je zit thuis. De eerste weken gaat het nog wel. Je slaapt uit, je kijkt de voorjaarsklassiekers en een paar weken later de Giro, Formule 1 op zondag en de herhalingen van het voetbal. Op een gegeven moment kun je jezelf wel van die bank af slaan. Je wilt weer wat. Je doet wat klusjes in en rondom het huis. Je gaat wat sporten. Het enthousiasme spat er niet vanaf. Het liefst lig je de hele dag in bed, maar ja dat kan ook niet. Je moet jezelf weer oppakken, een schop onder je kont heb je nodig, je moet er weer op uit. Frisse ideeën opdoen en energie tanken. Je wilt weer terug aan het werk. En daar wringt meteen de schoen: Want wat dan?! 

Bij mij duurde deze periode zeker drie maanden, als het niet langer was. Na jaren van hard werken, veel uren in de week en vol opgaan in mijn werk, was de koek op. Ook ik hing op die bank. Lamlendig van het nietsdoen en niet weten wat je dan wilt gaan doen. Ik had jaren dezelfde baan gehad, jaren dezelfde dagelijkse activiteiten: belletjes beantwoorden, email checken, vergaderen, project voortgang bewaken, presentaties maken en af en toe een presentatie geven. Bleeeehhh.. De mensen die ik jarenlang om me heen had gehad, deden vergelijkbaar werk. Ook bellen, mailen, vergaderen, projecten managen. Het leven in een grote corporate zeg maar. Dat was mijn wereld. Dat was mijn comfort zone. En toen dat opeens wegviel en ik in mijn eentje op de bank zat, was ik compleet vergeten wat ik ook alweer leuk vond om te doen.

Ik moest het huis weer uit. Ik schopte mezelf naar het koffiecafe op de hoek van onze straat, computer onder de arm, op weg naar een espresso. Gek genoeg ben ik op dat moment pas koffie gaan drinken 🙂 Ik dwong mezelf een praatje aan te knopen met iemand die ook in het cafe op een computer zat te ‘werken‘. En daar is het begonnen. Dat deed ik iedere dag. Iedere dag sprak ik iemand anders aan. Ik vroeg ‘wat doe jij precies‘? Zo’n simpele vraag was vaak genoeg voor een lawine aan informatie en nieuwe ideeën. Langzaam maar zeker kwam ik in contact met een nieuwe groep mensen. Een klein fris windje. Ik begon te zoeken naar events waar ik naartoe kon om naar mooie ideeën te luisteren waar anderen mee rondliepen. En zo geschiedde. Ik ging naar bijeenkomsten als ‘Mobile Monday’ en Online Tuesday‘ (nee, ik verzin het niet). Ik ging naar ‘Jong Tuig‘, naar bijeenkomsten van Appsterdam, Apps for the Planet, naar conferenties als The Next Web en TEDx. En weer werd mijn wereld groter. Ik begon netwerken leuk te vinden. Mensen leren kennen, luisteren naar hun verhaal. En al gauw merk je wel van welke richtingen je warm wordt, en wat je koud laat. 

Ik zag al deze mensen die ik tegenkwam werken bij startups of werken voor zichzelf. Bijna niemand had een baas, werkdagen werden ingedeeld naar hoe het uitkwam. De klok speelde daarbij nauwelijks een rol. Dat leek mij ook wel wat. Zelf weer de baas over je tijd en het soort werk wat je doet. Een uitspraak van toen is me nog steeds heel helder bijgebleven. Een lieve collega uit het TEDx team waar ik in het organiserend committee zat, zei me: Diana, alles wat ik vandaag ga vertellen op dat podium over passie en werk mag je vergeten, maar onthoudt 1 ding: ‘jij hoeft je bestaan niet te verdienen‘.

Klabaaam! Dat inzicht was een van de dingen die mijn mening over wie ik was heeft doen omslaan als een blad aan een boom. Als dat mijn startpunt is, kan ik toch alleen maar hele gave dingen gaan doen?? Dan maakt het toch niet uit dat ik nog niet precies weet wat dan, en hoe lang ik dan iets ga doen? Dan is toch alles wat uit mijn handen komt, kunst? Ook al is het spuuglelijk? Ik hoef mijn bestaan niet te verdienen. Ik ben al goed zo. Ik ben al gelukt, simpelweg omdat ik er ben. 

Als ik mijn bestaan dan niet hoef te verdienen, wil ik iets doen dat ertoe doet. Waar ik anderen mee kan helpen. Het bleek dat ik een talent heb voor empathisch luisteren, ik begon weer te tekenen en te schetsen, ik ging weer schrijven en ontwerpen, ik ontdekte interactie ontwerp, ik dompelde me onder in Service Design, ik leerde hoe je diensten moet ontwerpen vanuit het perspectief van de gebruiker. Uiteindelijk kwam ik met al die ideeën in de zorginnovatie hoek terecht. Ik werkte onder andere voor het Radboud Ziekenhuis in Nijmegen in een innovatieteam dat procesinnovaties en applicaties ontwikkelde die de communicatie tussen patiënten en artsen positief op de kop zette. Ik ging interviews afnemen om patient ervaringen op te tekenen en mocht een poosje meelopen met de Chief Listening Officer van datzelfde ziekenhuis. Zij had maar 1 taak: luisteren. Dat fascineerde enorm. En wat een beweging krijg je daarmee in de zaak. Super gaaf en inspirerend om te zien. Daarnaast heeft reizen altijd al aan mij getrokken en in 2011 zette ik deze nieuw gevonden kant van mezelf weer op een laag pitje om te vertrekken als ‘digital nomad‘ naar Mexico. Wat ga je doen dan? Een veelgehoorde vraag destijds. ‘Ik weet het niet, maar het kan alleen maar mooi worden!‘ Ik had geleerd te vertrouwen op dat inzicht: ik hoef mijn bestaan niet te verdienen en ik ga er wat moois van maken.

Wil jij ook iets anders doen met je tijd en je leven? Maar heb je absoluut geen idee wat? Ga terug naar je roots, naar je aannames, naar je overtuigingen en je kijk op de wereld. Dát zijn de thema’s en de vragen die je dichterbij het antwoord brengen op de vraag ‘wat ga ik doen dan’? Aarzel dan niet om eens te Skypen met een van ons. Dan sparren we met je over het feit dat jij je bestaan ook niet hoeft te verdienen. Dan praten we over wat jij zou gaan doen met je tijd als geld er niet toe deed. 

Liever in ‘het echt‘ met ons aan de slag? De training waar deze vragen aan bod komen, is onder andere in de Digital Nomad Series. Ook als je niet perse wilt reizen, maar wel graag zelf bepaalt waar je aan werkt, wanneer je werkt en waarvandaan je werkt, een super gave training om te volgen.

Diana Vermeij
diana.vermeij@gmail.com

Diana realiseerde zich tijdens haar corporate baan dat ze wel heel veel tijd en energie inruilde voor (veel) geld en dat dat haar niet echt gelukkiger maakte. Ze nam ontslag en begon voor zichzelf. Samen met Steven vertrok ze in 2011 uit Nederland en ze werkt nu vanuit Centraal Amerika als lifestyle coach en website ontwikkelaar.

Geen reactie's

Sorry, het is niet mogelijk om te reageren.